Binbir kapıdan geçtim,
Uzun yollar yürüdüm,Ezberledim şehrin tüm çukurlarını,
Gitmek ve kalmak arasında ben bitmeyi seçtim,
Kimsenin olamaması değil kimsenin anlamaması meseleydi,
Bu yüzden şiirlerimin yalnızlığı, bu yüzden durmaksızın yağan yağmur,
Islanmışsın, üstün başın yara bere içinde,
Kal biraz, dinlen, bırak geçmişi de geleceği de,
Düşünmek anlamsız oluyor bazen, sorularının cevapları yok aslında,
Bak şiirlerle dolu yüreğim,
Sensizliklerde senfoniler besteledim,
Bu sokağı ben yaktım evet, duvarlarda asılı hatıraları ben yırttım,
Üstünü ört biraz üşüyorsun, sıcak bir kahve iç,
Bu kağıda yaz içinden geçenleri, şiir olsun düşlerin,
Korkuyorsun farkındayım bu senin gerçekle ilk karşılaşman,
Yalanların gerçek niyetine satıldığı bu dünyada,
Bir tek kendin olsun yanımda, çıkar şimdi maskeleri,
Adın neydi senin? Kaç yalnızlık dökülürdü gözlerinden?
Dinlen biraz, kendini tanı, kendin olmayı dene biraz,
Sana yalanları kapının önünde bırak demiştim,
Konuşacak sözlerin varsa dinlerim, yoksa gidebilirsin kokun yalnızlığıma sinmeden önce,
Adını taşıyan şiirlerden kaçmak istemiyorum,
Geçmiş ve geçmemişin dışarıda kaldığı bir yer burası,
Geçmiş yaralarına oynamayı bırak, boş yere kanamanın anlamı yok,
Hiç şiirin oldu mu senin? Yoksa sende sahte anılara mi ağlıyorsun?
Gitmek veya kalmak arasında bir fark yok artık,
Biraz dinlen ama düşmek için bu ne acele?
Gözlerin uzaklara bakıyor biliyorum, gideceğini de biliyorum,
Yine de kal biraz adını bile söyleme bana,
Geçmişimi tekrar takmak istemiyorum
Biraz dinlen, yalan mutluluklarla kandır kendini,
Duymak istediğin sahte sözler anlatsın seni,
Çekeceğin acılar kendi seçimlerin unutma,
İstersen kabuk bağlasın yaralar, istediğin zaman kopar, unutma,
Kabul et artık hayal ettiğin geçmiş gerçek değil,
Kimse sevmedi seni biliyorum bu yüzden mesafelisin kendine,
Sende korkuyorsun değil mi bu yalnızlıktan?